Eerste team in extremis onderuit

22 december 2015

De laatste wedstrijd van het jaar bracht het eerste team naar Apeldoorn. Het Gelderse team was de afgelopen jaren telkens dicht bij de titel maar greep keer op keer naast de hoofdprijs. Dit jaar koestert Apeldoorn geen titelaspiraties wat de stand op de ranglijst goed laat zien. Desondanks kan het nog altijd een aardig team opbrengen en Westerhaar was dan ook gewaarschuwd.

Al bij de opstelling was er reden tot optimisme. Westerhaar had zeker twee grote kansborden en dat kwam direct uit. Jan van Dijk trof namelijk de Apeldoornse teamleider Cees Groen met een veel lagere rating. Van Dijk liet er vanuit de opening geen gras over groeien en ging in de korte vleugelopsluiting staan. Hoewel Groen de boobytraps wist te ontwijken werd zijn stelling er niet beter op. In het late middenspel drukte Van Dijk door en won. Ook het tweede kansbord werd verzilverd. Odin Mol trof Gep Leeflang. Hoewel Leeflang een flink lagere rating heeft trok hij fel van leer. Het leek er op alsof Leeflang een Drost-offer wou plaatsen maar doordat Mol geen schijf op 27 had viel er weinig aan te vallen en was de Apeldoorn-speler een schijf kwijt. Met de nodige precisie zette Mol Westerhaar op een 4-0 voorsprong.

Consolideren was toen het credo. Gerbrand Hessing speelde de Vos-variant waarbij Cock van Leeuwen de rol van omsingelaar op zich nam. Het kwam echter niet tot een damexplosie want de voorpost werd weggeruild waarna Hessing wat makkelijker stond. Veel had dat voordeel niet om het lijf en het werd dan ook remise. Ook remise was er voor Tomasz Miksa. Hij stond in het centrum en Michiel Kloosterziel probeerde een podkova-strategie uit te voeren. Miksa wist zich uit de Gelderse klauwen te bevrijden.


Apeldoorn scoorde toen een verrassende aansluitingstreffer. Verrassend omdat dat op een bord gebeurde waar het niet verwacht werd. Gil Salome had een wat ongemakkelijke lange vleugel maar ook niet meer dan dat. Toen hij echter verzuimde om een afruil te nemen kon Presman oorlog maken met een tijdelijk offer. Met een aardige finesse werd Salome uiteindelijk verschalkt. Vadim Virny had de ondankbare taak om de schier onklopbare Hendrik van der Zee te bestrijden. De grootmeester uit M√ľnster kwam nog verrassend ver maar Van der Zee wist zich te redden. Ook Yuen Wong kwam tot remise. Hij kwam tegen Hein Meijer na een straffe positionele partij een schijf achter maar het eindspel bood nog ontsnapping. Bert Aalberts opereerde degelijk tegen Bas Messemaker en kwam zonder al te veel schokkende ontwikkelingen tot remise.


De tussenstand was dus 9-7 voor Westerhaar. Kon het deze voorsprong over de streep trekken? De omsingeling van Marino Barkel tegen Frerik Andriessen kwam niet uit de verf en in het late middenspel was het vrouwen en kinderen eerst. Barkel miste waarschijnlijk een remise waarna hem een hopeloos eindspel restte: 9-9. De laatste partij was tussen Herman Hilberink en Jasper Lemmen. Een interessante klassieke partij ontspon zich. Hilberink kampte in het late klassiek met een achtergebleven schijf en kreeg ademnood. Na een offer probeerde hij nog naar dam te lopen maar Lemmen had al gezien hoe hij een eindspel kon voorkomen en na een klemzet moesten Hilberink en het team berusten in een –gezien het wedstrijdverloop- pijnlijke nederlaag: 11-9.